Je staat altijd in je eigen beeld
Laatst probeerde ik een mooie foto te maken van de karakteristieke Zeeuwse paaltjes. De zon was nog niet zo lang op en zorgde voor een flinke schaduw.
Het lukte me maar niet om uit het beeld te raken, ik zag steeds mezelf op de foto.
Eerst ergerde ik me eraan, totdat ik de ‘Grote Les’ hieruit trok: je staat altijd in je eigen beeld! Alles wat je ziet, is ingekleurd door wie je zelf bent. Hoe zeer je ook je best doet om overzicht te krijgen, er is altijd een schaduwplek die buiten je bereik blijft.
In die schaduw liggen zaken verscholen die je liever niet ziet. Dingen waar je moeite mee hebt van jezelf, die je liever niet hebt of doet. Het is ook de plek waar je nieuwe oplossingen ontdekt. Als coach is het mijn taak om die schaduw op te lichten. Soms kom ik voorzichtig, met een lantaarntje. Een andere keer zet ik er meteen een felle bouwlamp op. Dat doet soms even pijn, maar leidt er wel toe dat je eindelijk ziet wat je verborgen hield.
Gek genoeg valt het uiteindelijk meestal reuze mee en hebben je verborgen zwakke plekken ook een zonzijde. Ook hou je energie over omdat je die niet langer hoeft te steken in het verbloemen van je schaduwkant.
