Een echte leider is man genoeg om richting te geven en vrouw genoeg om te zorgen voor voldoende ondersteuning onderweg

Caroline Franssen
19-2-2009

Het lijkt een gewoon artikel in de Esta: ‘Volgend jaar ga ik bij hem weg”. Ze noemen het uitstellen van scheiding scheidingsangst. Het artikel stimuleert vrouwen om eerder te gaan scheiden en is bovendien verkapte reklame voor de echtscheidingsbeurs. Vandaar dat ik op het artikel heb gereageerd.

Er heerst een vreemde, collectieve cultuur. Als iets niet goed gaat, maak je er gewoon een einde aan en begin je iets nieuws. Want nieuw is altijd beter. Dat gaat tegenwoordig ook op voor relaties.
Dat je jezelf meeneemt in de nieuwe relatie en mensen ook behoefte hebben aan stabiliteit, wordt gemakshalve vergeten. Net als dat de mens geen onbeperkt vermogen heeft om zich te binden aan een partner. Meestal neemt dat vermogen af naar mate je meer relaties aangaat. Voor mij reden om te reageren op het stuk in Esta. Gelukkig is de Esta bereid om ook een andere kant te laten zien. Ze zijn van plan om dit deel van mijn reactie te gaan plaatsen:

“Jullie artikel heeft als titel scheidingsangst, maar gaat eigenlijk over de angst om echt in de spiegel te kijken en je eigen aandeel in een relatie te onderzoeken. De beide vrouwen die jullie geïnterviewd hebben voor het artikel, bieden jullie de gelegenheid om te doen alsof die problemen door hun echtgenoot worden veroorzaakt, maar dat is een onjuiste vooronderstelling. De gekozen echtgenoot maakt hun eigen problemen zichtbaar, hun gebrek aan assertiviteit en zelfrespect. Zij hadden die echtgenoot ook kunnen aangrijpen als impuls om echt verantwoordelijkheid te nemen voor hun aandeel en werkelijk aan de slag te gaan met het verhogen van hun zelfrespect. Als deze vrouwen zouden scheiden, houden ze problemen. Het is een illusie om te denken dat ze zonder man beter voor zichzelf kunnen opkomen.”

Scheidingsbeurs
Bij de scheidingsbeurs ligt dat anders. Daar is geen enkele workshop te vinden die mensen helpt hun relatieproblemen te overwinnen. Ook in de stands op de beurs zullen waarschijnlijk, net als vorig jaar, alleen heel goed betaalde juridische adviseurs te vinden zijn.

Business
Echtscheiding is op dit moment een belangrijke motor van onze economie. Met 30.000 scheidingen per jaar biedt het een kapitaal aan werk voor de echtscheidsingsmediators en advocaten. Notarissen en makelaars pikken natuurlijk ook een graantje mee. Want als mensen eenmaal uit elkaar gaan, moeten er twee huizen komen. Scheiden is dus big business. De prijzen die betaald moeten worden om op de echtsceidingsbeurs te staan, maken ook heel duidelijk dat dat alleen terugverdiend kan worden als je flinke uurtarieven vraagt.

Alternatief
Het is jammer dat deze tendens zo veel aandacht krijgt in de media. Er is in mijn ogen te weinig aandacht voor het behoud van relaties. Waarschijnlijk doordat de persoonlijke groei die beide partners nodig hebben om gelijkwaardige relaties te creëeren niet zo’n makkleijk onderwerp is om te bespreken.
Maar mogelijk dat een lager inkomen mensen er weer toe gaat uitnodigen om alternatieven te zoeken voor echtscheiding. Namelijk echt aan je relatie en aan jezelf werken.

Kahlil Gibran, een artiest, schrijver en hele bijzondere dichter (Bsharri 1883-New York 1931) schreef hele wijze woorden, die nog steeds de kern raken. Met name in De Profeet staan teksten die de kern raken, over onder andere arbeid (zichtbaar gemaakte liefde) en het huwelijk. Op Valentijnsdag zijn verhaal over liefde.

Liefde:
Toen zei Almitra: “spreek tot ons over liefde”. En hij hief zijn hoofd op en liet zijn blik over de schare gaan en zij verstomde. En met een machtige stem zei hij:
“Als de liefde je wenkt, volg haar, al zijn haar wegen nóg zo zwaar en steil. En zouden haar vleugels je willen omhullen, laat haar dan, al zou het zwaard dat verborgen zit onder haar veren je kunnen verwonden. En als ze je toefluistert, schenk haar dan je geloof, terwijl haar stem je dromen verbrijzelt zoals de noordenwind door je tuin woedt en haar maakt tot een dorre woestenij.
Want zo de liefde je kroont, ze kruisigt je ook en ofschoon ze dient voor je groei, ze zal je ook snoeien.
Zo ze opstijgt om je dorste en teerste takken te strelen die bevend trillen in de zon, zo daalt ze ook af naar je wortels en rukt hun houvast aan de aarde los.
Als korenschoven gaart ze je bijeen.
Ze dorst je tot je naakt bent.
Ze wast je tot je vrij bent van je kaf.
Ze maalt je tot je blank bent.
Ze kneedt je tot je soepel bent en wijst je dan toe aan haar heilig vuur zodat je worden zult tot heilig brood voor Gods heilig feest.
Dit alles doet de liefde, opdat je de geheimen leert kennen van je eigen hart en deel zult worden van ’s levens hart.

Maar als je in je angst alléén de vrede en de zoetheid der liefde zoekt, is het beter dat je je naaktheid bedekt, haar dorsvloer verlaat en een wereld betreedt zonder seizoenen, waarin je zult lachen maar niet je volle lach en waarin je zult wenen maar niet al je tranen. De liefde geeft enkel zichzelf en put slechts uit haar eigen bron. Zij bezit niet en wil evenmin in bezit genomen worden want ze is zichzelf genoeg.
Als je liefhebt, zeg dan niet: “God is in mijn hart”; zeg liever: “ik ben in het hart van God” en tracht niet liefde’s loop te bepalen, want de liefde richt, zo zij je waardig acht, haar eígen loop.
De liefde kent geen ander verlangen dan zichzelf te vervullen, maar als je wél liefhebt en verlangens koestert laat deze verlangens dan zijn:
Samen te smelten tot een snelvlietende beek die haar melodie zingt in de nacht.
De pijn te kennen van te veel tederheid.
De liefde te doorgronden, gewond te worden en vrijwillig en vreugdevol bloeden.
Bij het ochtendgloren te ontwaken met een gevleugeld hart, dankbaar voor weer een dag van liefhebben.
Te rusten op het middaguur en de vervoering der liefde te overpeinzen.
In de avond vol dankbaarheid huiswaarts te keren en in te slapen met een gebed voor je geliefde in je hart en een loflied op je lippen”.

Kahlil Gibran (uit: De profeet)

Ook ik doe mee met de nieuwe internet-rage: Twitteren. Heerlijk, zo nu en dan een beetje kletsen, nieuwe mensen leren kennen en leuke tips krijgen en geven. Een uitkomst voor kleine ondernemers die, zoals ik, geregeld alleen in huis achter een computer zitten en de koffiepraat missen. (meer lezen…)

Herwaardering van het vrouwelijke is noodzakelijk om tot een samenleving te komen waarin gelijkwaardigheid en respect centraal staan. De laatste jaren zijn er weer nieuwe, frisse initiatieven, zoals Vrouwenwoensdag om vrouwen bij elkaar te brengen, hen ervaringen te laten delen en hun vrouwelijkheid meer te waarderen.

Dat is hard nodig want het vrouwelijke staat nog steeds bloot aan veel geweld. Vrouwelijke burgers lopen tijdens iedere oorlog een groter risico om verkracht te worden dan soldaten op verwonding. In een deel van de wereld is vrouwenbesnijdenis nog aan de orde van de dag. En de moderne vrouw laat zichzelf besnijden, door middel van schaamlipcorrectie.

De kunstenaars en kunstenaressen die meewerken aan de tentoonstelling Mea Vulva zagen daarin een aanleiding om een ode te brengen aan het vrouwelijke geslachtsdeel. Een indringende tentoonstelling met ook vrolijke noten.

Maandag is het Godinnenspektakel, waarin vrouwen, mijns inziens op een tikkeltje mannelijke manier, namelijk door dialoog, met elkaar praten over de derde feministische golf.

Voor mij begint het voor vrouwen met het herstel van de band met hun moeder. Daar geef ik op 11 maart een workshop over, getiteld Je moeder als steun.

Met de Relatie Academie maken we ons hard voor gelijkwaardige relaties tussen mannen en vrouwen. Op 27 september is de Grote Relatie Dag, die dit keer in het teken staat van De Kunst van het Beminnen. Want herwaardering van het vrouwelijke gaat hand in hand met herwaardering van het mannelijke.

Voor een programma over relaties voor AT5 heeft de journaliste Samira el Kandoussi mij gisteren wel vier uur achter elkaar geinterviewd.
Mijn praktijkruimte was één van de ‘filmsets’.

Waarom scheiden er zoveel mensen? Wat kunnen ze er aan doen? Hoe komt het dat zoveel mensen single zijn? (meer lezen…)

De beste Relatie APK’s die ik begeleid, zijn die waarin ik het op een bepaald moment helemaal niet meer weet. Eén van de twee mensen tegenover me zit muurvast. Ik kan er geen beweging in krijgen en de problematiek is zo zwaar, dat je plakjes van de lucht kan snijden. Wat te doen? Hoe krijg ik weer beweging? (meer lezen…)