Scheiden is big business
Het lijkt een gewoon artikel in de Esta: ‘Volgend jaar ga ik bij hem weg”. Ze noemen het uitstellen van scheiding scheidingsangst. Het artikel stimuleert vrouwen om eerder te gaan scheiden en is bovendien verkapte reklame voor de echtscheidingsbeurs. Vandaar dat ik op het artikel heb gereageerd.
Er heerst een vreemde, collectieve cultuur. Als iets niet goed gaat, maak je er gewoon een einde aan en begin je iets nieuws. Want nieuw is altijd beter. Dat gaat tegenwoordig ook op voor relaties.
Dat je jezelf meeneemt in de nieuwe relatie en mensen ook behoefte hebben aan stabiliteit, wordt gemakshalve vergeten. Net als dat de mens geen onbeperkt vermogen heeft om zich te binden aan een partner. Meestal neemt dat vermogen af naar mate je meer relaties aangaat. Voor mij reden om te reageren op het stuk in Esta. Gelukkig is de Esta bereid om ook een andere kant te laten zien. Ze zijn van plan om dit deel van mijn reactie te gaan plaatsen:
“Jullie artikel heeft als titel scheidingsangst, maar gaat eigenlijk over de angst om echt in de spiegel te kijken en je eigen aandeel in een relatie te onderzoeken. De beide vrouwen die jullie geïnterviewd hebben voor het artikel, bieden jullie de gelegenheid om te doen alsof die problemen door hun echtgenoot worden veroorzaakt, maar dat is een onjuiste vooronderstelling. De gekozen echtgenoot maakt hun eigen problemen zichtbaar, hun gebrek aan assertiviteit en zelfrespect. Zij hadden die echtgenoot ook kunnen aangrijpen als impuls om echt verantwoordelijkheid te nemen voor hun aandeel en werkelijk aan de slag te gaan met het verhogen van hun zelfrespect. Als deze vrouwen zouden scheiden, houden ze problemen. Het is een illusie om te denken dat ze zonder man beter voor zichzelf kunnen opkomen.”
Scheidingsbeurs
Bij de scheidingsbeurs ligt dat anders. Daar is geen enkele workshop te vinden die mensen helpt hun relatieproblemen te overwinnen. Ook in de stands op de beurs zullen waarschijnlijk, net als vorig jaar, alleen heel goed betaalde juridische adviseurs te vinden zijn.
Business
Echtscheiding is op dit moment een belangrijke motor van onze economie. Met 30.000 scheidingen per jaar biedt het een kapitaal aan werk voor de echtscheidsingsmediators en advocaten. Notarissen en makelaars pikken natuurlijk ook een graantje mee. Want als mensen eenmaal uit elkaar gaan, moeten er twee huizen komen. Scheiden is dus big business. De prijzen die betaald moeten worden om op de echtsceidingsbeurs te staan, maken ook heel duidelijk dat dat alleen terugverdiend kan worden als je flinke uurtarieven vraagt.
Alternatief
Het is jammer dat deze tendens zo veel aandacht krijgt in de media. Er is in mijn ogen te weinig aandacht voor het behoud van relaties. Waarschijnlijk doordat de persoonlijke groei die beide partners nodig hebben om gelijkwaardige relaties te creëeren niet zo’n makkleijk onderwerp is om te bespreken.
Maar mogelijk dat een lager inkomen mensen er weer toe gaat uitnodigen om alternatieven te zoeken voor echtscheiding. Namelijk echt aan je relatie en aan jezelf werken.
