Twitter is een heel bijzonder medium. Mensen mixen er zakelijke en persoonlijke informatie met elkaar. Ook aan volkomen vreemden worden persoonlijke mededelingen gedaan.

Aan de ene kant wordt Twitter gebruikt om je te profileren. Dus veel mensen posten hun blogs en informatie over bijeenkomsten die ze organiseren en diensten die ze verkopen. Maar aan de andere kant wordt ook van je verwacht dat je juist persoonlijke dingen meldt. Is het al te werkgerelateerd, dan loop je de kans het etiket spammer te krijgen.

Contact
Onderaan dit artikel kun je zien met wie ik Twitter. Sommige mensen ken ik, anderen heb ik een beetje leren kennen. Er zijn erbij die vreemden blijven en er zijn erbij waar ik, ondanks dat ik ze nog nooit in levende lijve heb ontmoet, af en toe een bijzondere uitwisseling mee heb.

Aantrekkelijk
Dat is precies wat Twitter aantrekkelijk maakt voor mensen die veel alleen werken, zoals een groot deel van de huidige kennis-zzp’ers. Je zit op je gemak aan je eigen computer, kiest zelf het moment waarop je contact zoekt en bent vanuit die situatie bereid om privee-informatie over je zelf te delen met mensen waarmee je dat normaal gesproken niet zou doen. Die grote openheid met vreemden, herbergt ook een gevaar in zich. Je kunt zonder dat je daar nou zo’n bewuste keuze in maakt, ook dingen zeggen waarmee je over de grens gaat van wat anderen nog prettig vinden om te lezen. Wanneer je anderen verontrust, dan lig je er uit. Dus het is balanceren tussen open en niet te open, zorgen dat je voldoende aandacht krijgt voor je dienst of produkt. Ondertussen moet je er ook voor zorgen dat je blijft doen wat je moet doen en je niet te veel laat afleiden door alle gezelligheid.

Sociaal
Virtueel hebben we een nieuwe wereld geschapen, waaraan we op onze eigen voorwaarden denken te kunnen deelnemen. Maar ook hier gelden morele regels. Daar zou ik nou wel eens een blogje over willen lezen. Welke mensen gaan strategisch om met de informatie die ze prijsgeven? Welke mensen hebben er wel eens spijt van dat ze iets op Twitter hebben gezet door de manier waarop anderen erop reageerden? En welke mensen zijn blij dat ze dingen hebben gedeeld, omdat ze een leuk iemand leerden kennen, uit onverwachte hoek steun kregen, of een leuk aanbod voor een opdracht kregen? Hoe worden de voordelen tegen de nadelen afgewogen? Welke mensen denken daarin strategisch en welke mensen doen het zonder er echt bij stil te staan?

Congruent
Het is interessant om te weten welk gedrag congruent is en met het gedrag bij contact in levende lijve. Zijn mensen die normaal gesproken verlegen zijn nu ook vooral meelezers? Hebben de meelopers nu ook geen eigen mening? Zijn de ijdelen net zo ijdel? Of zijn er bepaalde eigenschappen die juist door schriftelijke communicatie meer naar boven komen?
Kortom: komt ons gedrag in real life overeen met ons virtuele gedrag?
Spannende vragen, de eerste onderzoeken zullen binnenkort wel gedaan worden.

Mijn contacten
Hieronder kun je mijn contacten zien, een nieuw geintje met Twitter. Ik blijf verder gaan met het experiment.

Get your twitter mosaic here.