De één groeit door te leren om zich aan te passen aan de ander(en), de ander groeit door zich meer te onderscheiden van de ander(en). Welke beweging is jou nu behulpzaam?

Iedere relatie is een zoektocht naar de juiste balans tussen authenticiteit en verbinding. Vaak zie ik in relaties dat beiden zich teveel aan de ander aanpassen. Ieder op hun eigen manier.

Vrouwen hebben de neiging om zich aan te passen aan de omstandigheden van de man en meer taken rond huishouden en organisatie van het gezin op zich te nemen dan ze eigenlijk prettig vinden. De mannen die ik in mijn praktijk zie, hebben vaak het verlangen dat hun vrouw gelukkig is en passen zich aan in een poging om dat te bereiken. Voor beiden geldt dat ze iets afstand zullen moeten nemen van de ander om te zien hoe zij hun goede intenties ook het juiste effect kunnen laten krijgen.

Grappig genoeg draait het dan vaak om authentieke mannelijkheid en authentieke vrouwelijkheid. In bijna alle sessies komt het aan de orde dat mannen het contact maken met hun daadkrachtige mannelijkheid. En dat vrouwen hun zachte en ontvankelijke kant weer terugvinden.

Jezelf zijn
Een juiste balans tussen authenticiteit en verbinding houdt ons natuurlijk niet alleen in liefdesrelaties bezig.
Mensen met een makkelijk, sociaal karakter en vrij gemiddelde gaven, zullen vaker en meer contact maken dan mensen met meer innerlijke tegenstrijdigheden en bijzondere gaven. “Gewoon jezelf zijn” levert sommige mensen dus op dat ze eenzamer en meer geïsoleerd zullen raken. Voor hen is het belangrijker om zich wat meer te leren aanpassen als ze meer contact met anderen willen.

Wie kent er een vrouw die uit de grond van haar hart kan zeggen dat haar vader er voor haar was toen zij een kind was? Haar door dik en dun heeft gesteund, heeft gezegd dat ze een prachtige, mooie vrouw is, dat haar mening er toe doet en dat ze alles kan worden wat ze wil?

Dat ze niet altijd lief en aardig en bescheiden hoeft te zijn, en ook sterk en krachtig is? Dat het prima is als ze eens lekker van zich afbijt? Dat ze kwetsbaar mag zijn en gevoelig en hij haar zoveel mogelijk zal beschermen? Dat de wereld niet echt eerlijk is en vrouwen voor sommige dingen harder moeten werken dan mannen. En dat hij er ondanks dat op vertrouwt dat zij op eigen benen kan staan?

Vader
In mijn praktijk ontmoet ik maar weinig vrouwen die dat kunnen zeggen. Veel van de vrouwen die in hun relatie in de problemen komen, hebben veel te weinig aandacht van hun vader gehad.
Bovendien zijn de meesten door hem opgezadeld met eisen op gebied van ‘vrouw-zijn’ waaraan ze absoluut niet kunnen voldoen. Zoals lief en bescheiden zijn én tegelijk effectief voor zichzelf opkomen.
De meeste meisjes worden onvoldoende door hun vader bevestigd in hun vrouwelijkheid.

Partner
Als ze dan een partner krijgen en er gebeurt iets in de relatie, worden ze weer teruggeslingerd naar hun tijd als klein meisje, waarin ze verlangden naar de liefde van hun vader. Ze worden weer net zo onmachtig en teleurgesteld als toen. De onmacht slaat om in wanhoop en voor hij het door heeft, krijgt de partner een emotionele lading over zich heen gestort die totaal niet met hem te maken heeft. Ze benadrukt echt alles wat hij fout doet of fout gedaan heeft en is niet in staat zichzelf te stoppen en zich op een volwassen manier te beperken tot het onderwerp dat speelt.

Eenzaamheid
Het gevoel dat een vrouw dan ervaart, voelt aan de ene kant heel echt aan. Tegelijkertijd realiseert de vrouw zich ook vaak dat er iets niet helemaal klopt aan dat gevoel. Ook realiseert ze zich meestal wel dat haar gedrag weinig effectief is in de relatie. Het vraagt een hele sterke man om haar eruit te helpen. Eentje die haar gewoon tegen zich aantrekt en zich niet van de wijs laat brengen door de dramatiek van haar emoties.
Maar als man ben je natuurlijk ook niet altijd op de plek van rust en overzicht. De meeste vrouwen kunnen ongemeen fel uithalen en hun partner precies op zijn zere plek raken, zodat hij zich gewond terugtrekt en de vrouw er nog meer alleen voor staat. Beide partners voelen zich dan eenzaam.

Innerlijke vader
Als een vrouw zich in dit verhaal herkent, heb ik een paar tips voor haar
- ga je innerlijke vader ontdekken. De mannelijke energie die altijd achter jou staat en die wil dat jij als complete vrouw volledig tot je recht komt in dit leven
- realiseer je dat je gevangen zit in een patroon met je partner waarin jullie ALLEBEI tekort komen. Een man wordt er gelukkig van als hij zijn vrouw kan steunen. Dat jij hem voortdurend wijst op al zijn falen, doet hem pijn
- neem jezelf en je behoeften serieus
- onderzoek met iets meer afstand welke nieuwe strategieën je kunt toepassen om wel van je partner te krijgen wat je wilt

Tips voor mannen
Als een man zich herkent, heb ik ook een paar tips voor hem
- realiseer je dat jij misschien wel iets verkeerd hebt gedaan, maar echt niet de oorzaak bent van al dit leed: blijf vrij van schuldgevoel
- bestudeer hoe je vrouw in zo’n bui terecht komt, hoe de bui aanzwelt en weer afneemt, het is toch echt knap hoe ze dat voor elkaar krijgt
- begin met te pogen om met jouw gedrag haar wanhoop niet nog verder te vergroten: loop dus niet weg, probeer wat ze voelt niet kleiner te maken en doe vooral niet verschrikkelijk verstandig
- noteer alles wat je in het verleden hebt gedaan om haar eruit te halen wat NIET werkt, zodat je dat niet nog eens hoeft te proberen
- besluit dat je er voor haar zult zijn en net zo lang zult zoeken tot je een manier hebt gevonden die werkt

Loskomen
Hebben jullie een steuntje in de rug nodig bij het loskomen uit dit patroon? Doe dan een Relatie APK®. In één gesprek geef ik jhullie beiden handvatten om eruit te stappen en op een gelijkwaardige en effectieve manier met elkaar te communiceren.
komen

Een van de meest voorkomende relatieproblemen in mijn praktijk is die van de hyperactieve vrouw en de passieve man. Ik heb er al vaker over geschreven en het benoemd als de Kenau en het Watje. Hoe harder de vrouw aan de man trekt, des te passiever hij wordt. De vrouw voelt zich verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van alles in het gezin (inclusief het verdienen van het inkomen) en de man trekt zich steeds verder terug.

Als een stel dit patroon lang genoeg volhoudt, kan het leiden tot een echtscheiding waarin zij de kinderen toegewezen krijgt en hij een bezoekregeling van eens in de drie weken. De vrouw staat er dan nog steeds alleen voor, maar heeft gewonnen, doordat ze in ieder geval een deel van de tijd niet geconfronteerd wordt met een partner die niet aan haar verwachtingen voldoet.

Gelijk
Natuurlijk heeft ze helemaal gelijk en zou hij ook ‘Zijn Ding’ moeten doen in het gezin. Maar hij doet het niet. En daar speelt zij een belangrijke rol in. Zij stelt namelijk zulke hoge eisen aan hem, dat hij er onmogelijk aan kan voldoen. En zij zit als een geit op de haverkist. Als hij weer eens niet helemaal heeft gedaan wat zij in gedachte had, kan hij rekenen op een stroom van keiharde kritiek. Minitieus weet ze aan te geven op welke fronten hij faalt. Op alles wat hij bijdraagt aan gezin of huishouden heeft ze commentaar.

Slappe zak
Zo jaagt de hedendaagse vrouw haar partner in de rol van een passieve ’slappe zak’. Want als er één ding is waar mannen niet tegen kunnen, dan is dat kritiek. Dus dat probeert hij uit de weg te gaan. Als het toch niet goed is dan laat hij het voortaan. Dodelijk voor de relatie, want zij wordt natuurlijk steeds ontevredener en bitchy’er en hij wordt er telkens weer in bevestigd dat hij het toch niet goed kan doen. Zij wordt de ontevreden moeder en hij het kleine kind dat het nooit goed kan doen. En ze komen allebei tekort. Wanhopig verlangt de vrouw naar het moment dat de man weer een initiatief neemt. En wanhopig verlangt de man naar het moment dat zij ophoudt met zeiken en eens gewoon tevreden is.

Patroon doorbreken
Wat kan een vrouw doen om uit dit enorm irritante, gekmakende, relatie-verpestende patroon te stappen?
Hoe kun je ervoor zorgen dat je man meer gaat doen en jij meer gaat genieten? Je hebt allang gemerkt dat als een geit op de haverkist zitten niet werkt.

1. Kietel je vent. Overlaad hem met complimentjes voor alles wat hij doet, elke kleine bijdrage aan huishouden en opvoeding. Waardeer zijn inzet, zijn betrokkenheid, het feit dat hij inkomen genereert voor jullie gezin. Dat hij de auto heeft gewassen, zijn onderbroek in de wasmand heeft gegooid, het maakt niet uit: laat (luidkeels) je waardering blijken!!!

2. Stop te denken dat jij de wijsheid in pacht hebt en dat alles alleen op jouw manier kan. Je bent ronduit aanmatigend als je blijft volhouden dat jij op opvoeding, huishouden en de rest van het leven een betere en meer heldere kijk hebt dan je partner. Vergeet het, ook jij hebt een beperkt blikveld.

3. Stel je eisen bij. Dan vloeken de kleren van de kinderen maar.

4. Geef je man de ruimte. Laat je man koken op zijn manier, de kinderen aankleden op zijn manier, ruwe spelletjes doen op zijn manier. Hij is het vast ook niet altijd eens met de manier waarop jij het aanpakt!

5. Oefen in ontvankelijkheid, in je laten ondersteunen en je mee laten voeren. Wacht eens wat vaker af. Leun achteruit. Dans, trek een jurk aan en kleren van zachte stof. Voel je zachtheid.

Kun je als vrouw wel wat steun gebruiken bij dit proces? Doe dan mee aan Jouw ideale Relatie; een achtweeks coachingsprogramma voor vrouwen. Dat je thuis kunt volgen, achter je eigen computer. Samen met andere vrouwen.

Meer lezen? Klik hier voor mijn column over de de Kenau en het Watje.

Vooraankondiging: Uiteraard komt hierna ook een blogpost voor mannen!!!

- Deze week Valentijnsgedichten van gastschrijvers -

Perron 6
@Michonnet

Ik besta graag
Want ik heb haar
leren kennen
Dus