Door Twitter voel ik me onderdeel van een groter geheel. Ik word gesteund, opgepept, gedragen, gestimuleerd bij de ontwikkeling van mijn bedrijf en bovendien kan ik mijn eigen neiging om andere mensen te helpen er volledig op kwijt. Wat mij betreft is Twitter TOP, de beste manier van netwerken tot nu toe.
Vooropgesteld: ik was al een hardcore-internet gebruiker. Ik heb inmiddels al vele websites gemaakt en gevuld. Noem een netwerksite en ik sta er op met een profiel. Ben al jarenlang lid van ondernemerslijsten waarop informatie wordt uitgewisseld. Maar niks heeft voor mij persoonlijk zoveel betekend als Twitter.
Flauwekul voor ijdeltuiten
Toen ik eraan begon vond ik Twitter echt flauwekul voor ijdeltuiten. Veel mensen schreven in mijn ogen onzinnige dingen over koffie en de kattenbak. Ze maakten elke onnozele scheet die ze lieten wereldkundig. Er waren mensen die wel 40 Tweets op een dag produceerden. Opgeblazen ego leek me. Daar was vast echt iets mis mee. Daar ging ik me zeker niet op abonneeren!
En wat moesten die mensen toch in godsnaam met 500 followers? Dat kon je toch nooit bijhouden? Ik dacht dat ik er wel zou zijn als ik een stuk of 50 ‘followers’ zou hebben.
Goede voornemens
Ik nam me voor om me te beperken tot nuttige, zinvolle en grappige mededelingen en af en toe iets tussendoor gooien over mijn bedrijf. Want als kleine zelfstandige sta je immers constant in de ‘verkoopstand’.
Klanten
Mensen vertelden ook dat ze klanten kregen via Twitter en daar geloofde ik maar weinig van, of ik dacht in ieder geval dat dat niet voor mij weggelegd zou zijn. Want in het begin reageerde er nauwelijks iemand op wat ik schreef. Andere mensen leken het wel leuk te hebben samen. Hoewel ik me een roepende in de woestijn voelde, ging ik toch verder.
Followers
Om contact te leggen, drukte ik willekeurig op de adressen van de mensen die in de Tweets van mijn eerste bekenden verschenen, zocht hier en daar eens in een lijst en zodra iemand me aansprak, klikte ik op follow. Niet iedereen volgde terug, maar mijn groepje groeide wel gestaag.
In mijn Tweets probeerde ik een balans te vinden tussen persoonlijk, humorvol, inhoudelijk en ‘advertorial’. Af en toe maakte ik per ongeluk de vergissing om iets te schrijven wat te persoonlijk was, wat ik dan vervolgens weer delete.
Het echte leven
Ik kende maar een paar mensen in het echt, vooral van andere digitale lijsten, zoals de onderneemsterslijst van Women on the web. Dus ook al deed ik mee, ik voelde me nog steeds een beetje eenzaam. De mensen waar ik in het echte leven mee omging, kenden Twitter niet.
De omslag kwam toen ik steeds meer mensen op Twitter tegenkwam die ik op andere plaatsen, zoals het Natural Networking Festival of bij Mindz en Seats to Meat ook ontmoette. Ineens was er een run op Twitter en gingen mensen die ik al kenden ook meedoen.
Speels
Ik werd wat speelser in mijn tweets, hield af en toe hele betogen, reageerde links en rechts en kreeg er steeds meer lol in. Ik kreeg ook met mensen die ik in het echte leven niet kenden, het gevoel dat ik echt een relatie met ze aan het opbouwen was. Toen ik een paar weken terug ontdaan was omdat mijn kind zo gepest werd op school, kreeg ik zulke lieve en ondersteunende reacties dat ik er weer tegen kon.
Boek
Toen ontdekte ik via Twitter Schaduwschrijvers en publiceerde bij hen twee boeken die mensen gratis kunnen downloaden. Speciaal daarvoor liet ik er eindelijk kaften voor ontwerpen. De boeken Verdien geld met werk waarvan je houdt liepen heel erg goed. Dat leidde tot feestelijke tweets na iedere honderd gedownloadde boeken.
Klanten
En het wonder geschiedde: inmiddels heb ik ook al klanten gekregen via Twitter: twee mensen die een workshop bij me hebben gevolgd, kwamen via Twitter. Dat is bijzonder, want relatiecoaching is nou niet meteen een dienst die je makkelijk aanschaft.
Webinar
Toen ik deze week mijn webinar wilde uittesten, bleken er ineens mensen bereid te zijn om meer dan een uur met mij te zoeken naar oplossingen voor technische problemen. We hadden nog lol ook. Ik was opnieuw geraakt door de vriendelijkheid van de mensen die ik heb ontmoet via Twitter, of contact mee onderhoud via Twitter.
Altijd reuring
Op dit moment heb ik 864 followers en volg zelf 896 mensen. Dat zijn er veel en ik volg dus ook lang niet alles wat ze schrijven. Het maakt niet uit wanneer ik naar de Twitter-site of naar mijn Tweetdeck ga, er is bijna altijd wel iemand tussen die iets meld waar ik wat mee kan. Ik word op een leuk idee gebracht, bezoek door een Tweet een nieuwe site, luister naar een muziekje of ik lach erom. En het leuke is natuurlijk dat je de Tweets die persoonlijk aan jou gericht zijn, altijd eenvoudig kunt terugvinden. Ook van de mogelijkheid om via de DM knop een persoonlijke mededeling te doen, maak ik veel gebruik.
Mensen die ik niet meteen leuk vind
Wat ik ook heel leuk vind van Twitter, is dat je ook mensen kunt volgen die je niet meteen als persoon aanspreken. Je kunt ook mensen volgen waar je je aan ergert. Ze horen er ook bij en vaak blijken ze onverwacht hele leuke kanten te hebben.
Nadeel
Het heeft natuurlijk ook een nadeel: Twitteren is echt verslavend. Het is namelijk heel erg leuk om in verbinding te staan met zoveel leuke, lieve en interessante mensen. Dus soms vergeet ik even dat er ook nog werk te doen is. Of dat ik mijn zoon even in moet stoppen.
Geven en ontvangen
Twitter is een manier van netwerken waarin ik echt wat terugkrijg, waarin ik een balans vind tussen wat ik geef en wat ik ontvang.
Twitter is TOP!
Volg me op Twitter: als @CoachCaroline