Als je je oor te luisteren legt, heeft bijna iedereen een monster van een leidinggevende die er totaal niets van bakt. Ze geven nooit een complimentje, gaan altijd op het verkeerde moment op hun strepen staan en zadelen jou op met hun taken.

Twaalf jaar geleden, toen ik met coachen begon, dacht ik heel even dat ze gelijk hadden: de mensen die op zo’n manier klaagden over hun leidinggevende. Wat liepen er in Nederland toch veel beroerde leidinggevenden rond ! En wat hadden de mensen die ik coachte het toch slecht getroffen !

Gelukkig kwam ik er snel achter dat de meeste mensen na een paar coachingsgesprekken al anders over hun leidinggevende gingen denken. Niet omdat die leidinggevende was veranderd, maar omdat zij zichzelf anders waren gaan opstellen.

Bijna al die mensen hadden problemen met het ontvangen van leiding.
Hun leidinggevende moest voortdurend aantonen dat hij het wel waard was om hen te leiden. Zijn beslissingen moesten wel helemaal perfect zijn. Ze wilden ze pas uitvoeren als ze het evolledig mee eens waren. Van veel dingen die hun leidinggevende deed, hadden zij bovendien het gevoel dat zij het veel beter zouden aanpakken als zij op zijn stoel zouden zitten. En, wat nog duidelijker aantoonde dat de leidinggevende niet deugde: zij zaten nota bene taken te doen die hij eigenlijk hoorde te doen !

Het is duidelijk: leiding ontvangen is net zo’n kunst is als leidinggeven.
En het valt te leren.
Want natuurlijk behandelt jouw leidinggevende je slecht als je voortdurend bezig bent aan de poten van zijn stoel te zagen!
Als je daar mee ophoudt en ‘gewoon’ je eigen plek binnen de organisatie inneemt, verandert de houding van je leidinggevende onmiddellijk. Het enige wat je ervoor hoeft te doen, is je te focussen op je eigen taken. En je leidinggevende te gaan zien als iemand die je kunt vragen om de dingen die jij nodig hebt om je taken uit te kunnen voeren.
Heb je controle nodig, vraag om controle.
Heb je complimenten nodig, vraag om complimenten.
Heb je structuur nodig, vraag om regelmatig overleg.
Heb je ruimte nodig, vraag erom.

Krijg je desondanks niet wat je nodig hebt én lukt het je niet om je leidinggevende te respecteren, dan rest er maar één ding: op zoek naar een andere functie onder een andere leidinggevende.

“Was sich liebt, das neckt sich”. ” You always hurt the one you love, the one you love the most” Of “wie het dichtste bij staat, krijgt rake klappen”. Mensen die dicht bij elkaar in de buurt zijn, hebben ook het meeste van elkaar te verduren.

Als je uit je humeur bent, reageer je jezelf in de regel niet af op de buurman, maar op je eigen partner. Hoewel we weten dat hij of zij het niet verdient, krijgt-ie toch de volle laag. Natuurlijk, als je even goed kijkt, valt er ook altijd wel wat te vinden om over te mopperen en lijkt het nog alsof je gelijk hebt ook.

Tegelijk hebben we allemaal het ideaal dat het met je eigen partner altijd leuk, gezellig en liefdevol zou moeten zijn. Dat je altijd graag samen bent en van elkaars aanwezigheid geniet.

Tegenstrijdige mechanismen die geregeld zorgen voor verwarring in relaties.

Hoe krijg je een vastgelopen relatie weer op de rit? onlangs ben ik geïnterviewd door de Viva over een time-out nemen in je relatie. De journaliste had een aantal stellen geïnterviewd die tijdelijk apart leefden. Het bleek nog niet eenvoudig om daarna het vertrouwen weer te herstellen.

Mijn advies is daarom: wacht niet tot je partner je echt je strot uit komt, neem regelmatig afstand van elkaar. Juist als jullie het heel goed hebben samen, is het belangrijk om er om te blijven denken dat je dingen doet zonder je partner.

Mini time-out
Dat kan betekenen dat je vriendschappen onderhoudt zonder je partner, sport of op een schilderclub gaat. Of zo nu en dan alleen een weekend weg gaat of op vakantie.
Een mini time-out is ook een effectieve manier om je grens aan te geven als je partner je als verbale boksbal gebruikt, zoals in het begin van dit stukje. Ga gewoon een blokje om, laat de hond uit of ga een vergeten boodschap halen. Soms raak je, juist als het vervelend is tussen jou en je partner ‘beklemd’. Dan wil je graag dat het weer goed komt, maar vergeet dat afstand nemen op dat moment het meest heilzame is dat je voor je relatie kunt doen.

In “The feeling good handbook” beschrijft de Amerikaanse psycholoog David D. Burns hoe het verstand het gevoel op een negatieve manier kan beïnvloeden. Volgens Burns valt elke irrationele en somber makende gedachte in één van de tien volgende categorieën:

1. Alles-of-niets denken: je ziet de dingen te zwart-wit. Als je niet perfect presteert zie je jezelf als een totale mislukking.
2. Overgeneralisatie: je ziet een enkele negatieve gebeurtenis als een oneindig patroon van mislukkingen.
3. Mentaal filter: je concentreert je zoveel op één enkel negatief detail dat je totale blik op de realiteit zwart kleurt, als een druppel inkt die een glas water donker maakt.
4. Diskwalificatie van het positieve: je verwerpt positieve ervaringen door te stellen dat ze om de een of andere reden “niet meetellen”.
5. Voorbarige conclusies: je interpreteert bepaalde zaken negatief terwijl er geen feiten zijn om je conclusie te ondersteunen, door:
a) Gedachten lezen: je concludeert dat iemand negatief op je reageert zonder te checken of het ook zo bedoeld is door diegene.
b) Waarzeggen: je voorspelt dat bepaalde zaken slecht zullen verlopen, en je bent overtuigd van het idee dat je voorspelling een onweerlegbaar feit is.
6. Uitvergroten of bagatelliseren: je vergroot het belang van zaken (zoals bijvoorbeeld jouw fouten of iemand anders zijn successen) of je maakt ze juist overdreven klein ( je eigen kwaliteiten of iemand anders zijn minder sterke punten).
7. Emotioneel redeneren: je neemt aan dat jouw negatieve emoties een afspiegeling zijn van de werkelijkheid. “Ik voel het, dus moet het waar zijn”.
8. “Moet”-uitspraken: je probeert jezelf te motiveren door in termen van “moeten” te denken. Alsof jij pas iets kunt wanneer je eerst geslagen en gestraft wordt. Het regelrecht gevolg van “moeten” is schuldgevoel. Als je jouw “moet”-uitspraken richt op anderen voel je boosheid, frustratie en wrok.
9. Hokjesdenken: dit is een extreme vorm van overgeneralisatie. In plaats van je eventuele fout te beschrijven, duw je jezelf in een hokje. “Ik ben een loser.” En als iemand anders zijn gedrag je niet bevalt duw je die persoon in een hokje: “Hij is een godvergeten hufter.” Dit soort uitlatingen gaat steevast gepaard met zeer gekleurde en emotioneel geladen taal.
10. Personalisatie: je ziet jezelf als de oorzaak van een negatieve gebeurtenis waar jij feitelijk niet verantwoordelijk voor was.
Bestel het Feeling good Handbook hier.

Hij kan ook heel lief zijn
Catheleyne van der Laan

Hij gaat vreemd, komt stelselmatig te laat en gaat liever met zijn vrienden de kroeg in; sommige vrouwen vallen als een blok voor ‘foute’ mannen.

Hoe egocentrisch hij zich ook gedraagt, ze blijven.

Het lijkt onbegrijpelijk dat er vrouwen zijn die op mannen vallen die, op zijn zachtst gezegd, niet erg liefdevol met hen omgaan. Ze komen niet opdagen, flirten openlijk met andere vrouwen, hebben een kwade dronk. Of ze zijn driftig en ontploffen bij het minste of geringste. Vriendinnen en zussen roepen al jaren tegen deze verliefde dames dat zij zich niet moeten laten behandelen als deurmat. Maar… hij is toch ook wel erg mooi, lief, spannend, intelligent of wat dan ook.

Wat zijn dat voor vrouwen die als een blok vallen voor dit soort ‘foute’ mannen?

Hunkeren
Caroline Franssen, relatiecoach en directeur van de Relatie Academie, doet een poging deze gedoemde geliefden te omschrijven. „Het zijn vrouwen die hunkeren naar liefde. Ze verlangen ernaar aardig gevonden te worden, gewaardeerd en begeerd. Ze klampen zich aan hem vast als een drenkeling aan wrakhout”, aldus Franssen.
En verder? „Deze vrouwen ontkennen de werkelijkheid. Het is te pijnlijk om echt onder ogen te zien dat degene van wie je houdt, je zo behandelt. Ze geloven liever dat hij uiteindelijk zal veranderen in een trouwe, opgewekte, vriendelijke en verantwoordelijke partner.”

Trouw
Waarom nemen ze genoegen met de slechte behandeling van zo’n geliefde? „Ze zijn zich te weinig bewust van hun rugzak”, aldus de relatiecoach. „Ze hebben niet in de gaten dat ze onbewust de patronen uit het verleden herhalen. Als je vader er nooit voor je was als kind, vind je dat normaal. Als je gezien hebt dat je moeder nooit protesteerde tegen de slechte behandeling door je vader, ben je ‘trouw’ aan je moeder als je net zo’n man uitkiest.”

Goed maken
En dan is er nog het hulpverleningssyndroom; sommige vrouwen hebben de neiging deze soms getergde mannen te willen redden. Franssen: „Hij is in zijn jeugd tekort gekomen en zij zijn van plan dat voor hem goed te maken. Als hun vriend of man iets doet wat hen zeer doet of van hun stuk brengt, proberen ze te begrijpen waarom hij dat heeft gedaan. Dat is een eindeloze zoektocht die nooit leidt tot een echt antwoord. Laat staan tot ander gedrag bij hem.”Natuurlijk protesteren ze wel als hij weer eens uren later thuis komt. Maar als hij dan weer zijn lieve lach lacht en met een grote bos rozen aan komt zetten en belooft het echt nóóít weer te doen… Tja.

Klappen
Vreemdgaan, asociaal gedrag en te laat komen, zijn tot daar aan toe. Soms vallen er klappen. Uit onderzoek blijkt dat geweld in relaties meestal een geleidelijke opbouw kent. Het accepteren van de eerste klap kan uiteindelijk leiden tot jarenlange geestelijke, fysieke en seksuele mishandeling. Uit het onderzoek Huiselijk geweld: aard, omvang en hulpverlening uit 1997 blijkt dat twaalf procent van de bevolking ooit te maken heeft gehad met partnergeweld. Vrouwen blijken ruim twee keer zo vaak slachtoffer te zijn als mannen.

Waarschuwingssignaal
Klinisch psycholoog Sylvia Mastenbroek legt in haar boek De illusie van veiligheid voortekenen bloot van partnergeweld. Indringende en grensoverschrijdende aandacht van de man bij het veroveren van de vrouw is zo’n waarschuwingssignaal. Ook een té snelle relatievorming kan leiden tot een escalerende liefde. Verder zijn vrouwen met een laag zelfbeeld en weinig zelfvertrouwen eerder geneigd voor een gewelddadige man te vallen. Gebrek aan aandacht in de jeugd en opgroeien in een gezin waarin mishandeling en verwaarlozing voorkomen, voortekenen dat er kans is op herhaling van dit patroon.

Lieve schurk
Of het nu gaat om een lieve schurk die zo nu en dan vreemdgaat of een getergde man die zijn woede in agressie omzet, de vrouw heeft een keuze: blijven of weggaan. Veel slachtoffers van partnergeweld schamen zich voor de positie waarin zij zijn beland. Zij voelen zich medeverantwoordelijk voor het gedrag van hun man. Soms blijven zij jaren hangen, omdat ze de kracht en de moed niet vinden op te treden óf omdat ze blijven geloven dat alles vanzelf goed komt.

Blijven
Stel dat je inmiddels donders goed door hebt dat jouw man niet echt fatsoenlijk met je omgaat, maar je besluit toch te blijven. Hoe pak je dat aan? In het boek Moeilijke mannen. Strategieën voor vrouwen die ervoor kiezen te blijven laat Arabella Melville zien hoe je geestelijke verschrompeling kunt voorkomen. Zij ontdekte dat haar slachtoffergedrag geweld uitlokt en zij leerde anders op de woede van haar man te reageren.

Medeverantwoordelijk
Zij kreeg emmers kritiek naar aanleiding van haar visie dat het slachtoffer medeverantwoordelijk is voor de situatie. Maar het lukte haar: zij leerde haar gewelddadige man anders met haar en zijn woede om te gaan. Zij besloot geen slachtoffer meer te zijn, waardoor hij geen dader meer was. Het geheim?

Innerlijke kracht
Innerlijke kracht, stelt Melville. „Elke vrouw kan zich vastberaden gedragen. Het is noodzakelijk dat we beslissingen nemen door onze prioriteiten te stellen, en onze normen en waarden te bepalen. Daarna moeten we op het uitgestippelde pad blijven, ook al wordt er verzet geboden. We geloven in wat we doen en besluiten dat dan ook te blijven doen. Dat is wat ik met kracht bedoel.”

Bron: Dagblad de Limburger 13 november 2007

De één groeit door te leren om zich aan te passen aan de ander(en), de ander groeit door zich meer te onderscheiden van de ander(en). Welke beweging is jou nu behulpzaam?

Iedere relatie is een zoektocht naar de juiste balans tussen authenticiteit en verbinding. Vaak zie ik in relaties dat beiden zich teveel aan de ander aanpassen. Ieder op hun eigen manier.

Vrouwen hebben de neiging om zich aan te passen aan de omstandigheden van de man en meer taken rond huishouden en organisatie van het gezin op zich te nemen dan ze eigenlijk prettig vinden. De mannen die ik in mijn praktijk zie, hebben vaak het verlangen dat hun vrouw gelukkig is en passen zich aan in een poging om dat te bereiken. Voor beiden geldt dat ze iets afstand zullen moeten nemen van de ander om te zien hoe zij hun goede intenties ook het juiste effect kunnen laten krijgen.

Grappig genoeg draait het dan vaak om authentieke mannelijkheid en authentieke vrouwelijkheid. In bijna alle sessies komt het aan de orde dat mannen het contact maken met hun daadkrachtige mannelijkheid. En dat vrouwen hun zachte en ontvankelijke kant weer terugvinden.

Jezelf zijn
Een juiste balans tussen authenticiteit en verbinding houdt ons natuurlijk niet alleen in liefdesrelaties bezig.
Mensen met een makkelijk, sociaal karakter en vrij gemiddelde gaven, zullen vaker en meer contact maken dan mensen met meer innerlijke tegenstrijdigheden en bijzondere gaven. “Gewoon jezelf zijn” levert sommige mensen dus op dat ze eenzamer en meer geïsoleerd zullen raken. Voor hen is het belangrijker om zich wat meer te leren aanpassen als ze meer contact met anderen willen.

Wie kent er een vrouw die uit de grond van haar hart kan zeggen dat haar vader er voor haar was toen zij een kind was? Haar door dik en dun heeft gesteund, heeft gezegd dat ze een prachtige, mooie vrouw is, dat haar mening er toe doet en dat ze alles kan worden wat ze wil?

Dat ze niet altijd lief en aardig en bescheiden hoeft te zijn, en ook sterk en krachtig is? Dat het prima is als ze eens lekker van zich afbijt? Dat ze kwetsbaar mag zijn en gevoelig en hij haar zoveel mogelijk zal beschermen? Dat de wereld niet echt eerlijk is en vrouwen voor sommige dingen harder moeten werken dan mannen. En dat hij er ondanks dat op vertrouwt dat zij op eigen benen kan staan?

Vader
In mijn praktijk ontmoet ik maar weinig vrouwen die dat kunnen zeggen. Veel van de vrouwen die in hun relatie in de problemen komen, hebben veel te weinig aandacht van hun vader gehad.
Bovendien zijn de meesten door hem opgezadeld met eisen op gebied van ‘vrouw-zijn’ waaraan ze absoluut niet kunnen voldoen. Zoals lief en bescheiden zijn én tegelijk effectief voor zichzelf opkomen.
De meeste meisjes worden onvoldoende door hun vader bevestigd in hun vrouwelijkheid.

Partner
Als ze dan een partner krijgen en er gebeurt iets in de relatie, worden ze weer teruggeslingerd naar hun tijd als klein meisje, waarin ze verlangden naar de liefde van hun vader. Ze worden weer net zo onmachtig en teleurgesteld als toen. De onmacht slaat om in wanhoop en voor hij het door heeft, krijgt de partner een emotionele lading over zich heen gestort die totaal niet met hem te maken heeft. Ze benadrukt echt alles wat hij fout doet of fout gedaan heeft en is niet in staat zichzelf te stoppen en zich op een volwassen manier te beperken tot het onderwerp dat speelt.

Eenzaamheid
Het gevoel dat een vrouw dan ervaart, voelt aan de ene kant heel echt aan. Tegelijkertijd realiseert de vrouw zich ook vaak dat er iets niet helemaal klopt aan dat gevoel. Ook realiseert ze zich meestal wel dat haar gedrag weinig effectief is in de relatie. Het vraagt een hele sterke man om haar eruit te helpen. Eentje die haar gewoon tegen zich aantrekt en zich niet van de wijs laat brengen door de dramatiek van haar emoties.
Maar als man ben je natuurlijk ook niet altijd op de plek van rust en overzicht. De meeste vrouwen kunnen ongemeen fel uithalen en hun partner precies op zijn zere plek raken, zodat hij zich gewond terugtrekt en de vrouw er nog meer alleen voor staat. Beide partners voelen zich dan eenzaam.

Innerlijke vader
Als een vrouw zich in dit verhaal herkent, heb ik een paar tips voor haar
- ga je innerlijke vader ontdekken. De mannelijke energie die altijd achter jou staat en die wil dat jij als complete vrouw volledig tot je recht komt in dit leven
- realiseer je dat je gevangen zit in een patroon met je partner waarin jullie ALLEBEI tekort komen. Een man wordt er gelukkig van als hij zijn vrouw kan steunen. Dat jij hem voortdurend wijst op al zijn falen, doet hem pijn
- neem jezelf en je behoeften serieus
- onderzoek met iets meer afstand welke nieuwe strategieën je kunt toepassen om wel van je partner te krijgen wat je wilt

Tips voor mannen
Als een man zich herkent, heb ik ook een paar tips voor hem
- realiseer je dat jij misschien wel iets verkeerd hebt gedaan, maar echt niet de oorzaak bent van al dit leed: blijf vrij van schuldgevoel
- bestudeer hoe je vrouw in zo’n bui terecht komt, hoe de bui aanzwelt en weer afneemt, het is toch echt knap hoe ze dat voor elkaar krijgt
- begin met te pogen om met jouw gedrag haar wanhoop niet nog verder te vergroten: loop dus niet weg, probeer wat ze voelt niet kleiner te maken en doe vooral niet verschrikkelijk verstandig
- noteer alles wat je in het verleden hebt gedaan om haar eruit te halen wat NIET werkt, zodat je dat niet nog eens hoeft te proberen
- besluit dat je er voor haar zult zijn en net zo lang zult zoeken tot je een manier hebt gevonden die werkt

Loskomen
Hebben jullie een steuntje in de rug nodig bij het loskomen uit dit patroon? Doe dan een Relatie APK®. In één gesprek geef ik jhullie beiden handvatten om eruit te stappen en op een gelijkwaardige en effectieve manier met elkaar te communiceren.
komen

Een van de meest voorkomende relatieproblemen in mijn praktijk is die van de hyperactieve vrouw en de passieve man. Ik heb er al vaker over geschreven en het benoemd als de Kenau en het Watje. Hoe harder de vrouw aan de man trekt, des te passiever hij wordt. De vrouw voelt zich verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van alles in het gezin (inclusief het verdienen van het inkomen) en de man trekt zich steeds verder terug.

Als een stel dit patroon lang genoeg volhoudt, kan het leiden tot een echtscheiding waarin zij de kinderen toegewezen krijgt en hij een bezoekregeling van eens in de drie weken. De vrouw staat er dan nog steeds alleen voor, maar heeft gewonnen, doordat ze in ieder geval een deel van de tijd niet geconfronteerd wordt met een partner die niet aan haar verwachtingen voldoet.

Gelijk
Natuurlijk heeft ze helemaal gelijk en zou hij ook ‘Zijn Ding’ moeten doen in het gezin. Maar hij doet het niet. En daar speelt zij een belangrijke rol in. Zij stelt namelijk zulke hoge eisen aan hem, dat hij er onmogelijk aan kan voldoen. En zij zit als een geit op de haverkist. Als hij weer eens niet helemaal heeft gedaan wat zij in gedachte had, kan hij rekenen op een stroom van keiharde kritiek. Minitieus weet ze aan te geven op welke fronten hij faalt. Op alles wat hij bijdraagt aan gezin of huishouden heeft ze commentaar.

Slappe zak
Zo jaagt de hedendaagse vrouw haar partner in de rol van een passieve ’slappe zak’. Want als er één ding is waar mannen niet tegen kunnen, dan is dat kritiek. Dus dat probeert hij uit de weg te gaan. Als het toch niet goed is dan laat hij het voortaan. Dodelijk voor de relatie, want zij wordt natuurlijk steeds ontevredener en bitchy’er en hij wordt er telkens weer in bevestigd dat hij het toch niet goed kan doen. Zij wordt de ontevreden moeder en hij het kleine kind dat het nooit goed kan doen. En ze komen allebei tekort. Wanhopig verlangt de vrouw naar het moment dat de man weer een initiatief neemt. En wanhopig verlangt de man naar het moment dat zij ophoudt met zeiken en eens gewoon tevreden is.

Patroon doorbreken
Wat kan een vrouw doen om uit dit enorm irritante, gekmakende, relatie-verpestende patroon te stappen?
Hoe kun je ervoor zorgen dat je man meer gaat doen en jij meer gaat genieten? Je hebt allang gemerkt dat als een geit op de haverkist zitten niet werkt.

1. Kietel je vent. Overlaad hem met complimentjes voor alles wat hij doet, elke kleine bijdrage aan huishouden en opvoeding. Waardeer zijn inzet, zijn betrokkenheid, het feit dat hij inkomen genereert voor jullie gezin. Dat hij de auto heeft gewassen, zijn onderbroek in de wasmand heeft gegooid, het maakt niet uit: laat (luidkeels) je waardering blijken!!!

2. Stop te denken dat jij de wijsheid in pacht hebt en dat alles alleen op jouw manier kan. Je bent ronduit aanmatigend als je blijft volhouden dat jij op opvoeding, huishouden en de rest van het leven een betere en meer heldere kijk hebt dan je partner. Vergeet het, ook jij hebt een beperkt blikveld.

3. Stel je eisen bij. Dan vloeken de kleren van de kinderen maar.

4. Geef je man de ruimte. Laat je man koken op zijn manier, de kinderen aankleden op zijn manier, ruwe spelletjes doen op zijn manier. Hij is het vast ook niet altijd eens met de manier waarop jij het aanpakt!

5. Oefen in ontvankelijkheid, in je laten ondersteunen en je mee laten voeren. Wacht eens wat vaker af. Leun achteruit. Dans, trek een jurk aan en kleren van zachte stof. Voel je zachtheid.

Kun je als vrouw wel wat steun gebruiken bij dit proces? Doe dan mee aan Jouw ideale Relatie; een achtweeks coachingsprogramma voor vrouwen. Dat je thuis kunt volgen, achter je eigen computer. Samen met andere vrouwen.

Meer lezen? Klik hier voor mijn column over de de Kenau en het Watje.

Vooraankondiging: Uiteraard komt hierna ook een blogpost voor mannen!!!

- Deze week Valentijnsgedichten van gastschrijvers -

Perron 6
@Michonnet

Ik besta graag
Want ik heb haar
leren kennen
Dus