Vaders noemen het een pappadag, moeders hebben gewoon vrij. Zelfs in ons gezin, waar de meeste huishoudelijke taken redelijk evenredig verdeeld zijn tussen mij, mijn vrouw, de glazenwasser en de schoonmaakster, ontkomen we niet aan het verschil in benaming.

- deze eerste gastcolumn op mijn website is geschreven door kinderboekenschrijver Marcel van Driel-

Misschien is dat omdat pappa’s hun ‘met-de-kinderendag’ niet als ‘vrij’ bestempelen. Want ik weet niet hoe dat bij u thuis is, maar pappadag is bij mij de drukste dag van de week.
Mag ik u heel even vermoeien met mijn woensdag?
’s Morgens sta ik op rond half zeven om de negen-maanden-oude baby de fles te geven, om daarna met de oudste sinaasappels uit te persen voor het hele gezin. Meestal brengt mijn vrouw hem daarna naar school, zodat de baby (en ik) nog eventjes terug naar bed kan.

‘Vrij’
Tegen de tijd dat ik ontbeten en gedoucht heb, heb ik soms een half uurtje ‘vrij’ om e-mails te beantwoorden, voordat de baby zich weer aandient. Na zijn tweede fles en fruithapje is het wassen en aankleden geblazen en kunnen we de oudste zoon ophalen van school.
We hebben daarna precies een uur om alledrie te eten. Dan is het weer gezamenlijk de deur uitracen voor de muziekles van onze oudste. Soms lukt het om de baby op dat moment nog even te in bed te leggen, maar meestal gaan we gedrieën op pad.
De muziekles duurt drie kwartier. Precies genoeg om boodschappen te doen in de supermarkt om de hoek. Met de kinderwagen volgeladen met baby en voedsel, pikken we onze zingende zoon/broer weer op en lopen terug naar huis. Daar hebben we nog een uurtje om samen te spelen, voordat ik in de keuken verdwijn om het eten van die avond te maken.

Vader
Is dit erg? Nee, natuurlijk niet! Mijn kinderen krijgen goed te eten en te drinken, zijn overal op tijd en hebben het over het algemeen enorm naar hun zin. En ik zie ze meer dan ik mijn eigen vader ooit heb gezien toen ik zo oud was.
Maar ‘vrij’? Nee dat ben ik de volgende dag pas weer, als ik aan het werk ga.

Marcel van Driel (1967) verdeelt zijn tijd over zijn vrouw en zijn twee zonen, het schrijven van kinderboeken en het optreden op scholen. Tussendoor leest hij boeken, luistert hij naar muziek en zit hij vol met wilde plannen, die hij soms ok nog wel eens uitvoert. Je kunt het vinden op www.marcelvandriel.nl (boeken), www.schrijverleestvoor.nl (optredens) of op Twitter: @MarcelvanDriel.